یه بار یه اتفاق جالب برام افتاد. نمایشگاه داشتم. می دونین که حال و هوای کارهام مثل نقاشی بچه هاس. یه آقای خیلی متشخص اومد. سر فرصت چند بار نمایشگاه رو دور زد. جلوی بعضی از کارها خیلی وایستاد. وقتی که دیگه من و گالری دار از بودنش داشتیم خسته می شدیم راه افتاد که بره. قبلش خواست حرفی زده باشه. ما منتظر بودیم که نظراتش رو که حتما تخصصی باید باشه بدونیم.
می دونین چی گفت؟
گفت: ببخشید خانم شما هاچون نقاشی بلد نیستین این جوری می کشین یا چشم هاتون اشکال داره و خوب نمی بینین؟
راستش من براش وقت نذاشتم که بگم: هیچ کدوم. ما ها دنبال کودکی فراموش شده مون می گردیم. احتمال دادم اصلا معنی این حرف رو نفهمه.
خب.....چندتا فیلم هست با هم ببینیم.....
دنیای بهتری داشته باشید..ژیلا
http://www.youtube.com/watch?v=8-zimBBxoRA
http://www.youtube.com/watch?v=9eIgpJWQuLU