یک طلوع دیگر

یکی بود یکی نبود.زیر این آسمون هفت رنگ،یه خروس سفید بود با شاخ های طلایی.

خیلی ام بزرگ و قوی بود.

اون موقع ها اژدها یه مارمولک ترسو بود به اسم «قو».هیچی دیگه قو انقدر برای خروس گریه زاری کرد تا برای یه شب شاخ های طلایی رو قرض بگیره و شجاع و بزرگ بشه.

قرار گذاشتن فرداش سر طلوع آفتاب قو شاخ هارو پس بیاره.

ای دیگه روزگار...............قو با شاخ ها شد اژدهای آتشدار و خروس کوچیک و سبز و نارنجی شد و تاج و غبغب سرخ درآوورد.

فرداش سر طلوع ،قو یا همون اژدها نیومد.هی  خروس صداش کرد:«قو قو قوقولی قو....»

ولی هنوزم که هنوزه قو نیومده که نیومده.